Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
 
Wiersze
NAJNOWSZE
NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE
OSTATNIE KOMENTARZE
 

Statystyki Strony

Gości online: 1
Czytelników online: 0 Łącznie czytelników: 85
Najnowszy czytelnik: mihailyackevich

Statystyki odwiedzin
Dziś:57
Wczoraj:48
W tym tygodniu:497
W tym miesiącu:6,172
Wszystkich wizyt1,995,992
 

Poleć na Facebooku

Rodzinny pupilek !
(21. styczeń. 2012)
Patrzy na mnie - pupilek nasz,
a ja zadaję sobie pytanie,
co myśli ta mordka, bo nie twarz,
i jakie ma o nas - zdanie ?

Czasami wiem, co chce powiedzieć,
bo mordką i ogonkiem rusza,
nie może cierpliwie chwili posiedzieć,
w kierunku drzwi - wówczas wyrusza.

Jasne - spaceru się domaga,
pragnie pogonić - po ogrodzie,
to fizjologia - tego wymaga,
że załatwia się - o stałej porze.

A kiedy stanie przed swoją miską,
kudłatym łebkiem swoim kręci,
myśli - dlaczego upadł tak nisko,
przecież ta karma - już go nie nęci.

Oj ! gdyby potrafił coś powiedzieć,
powiedziałby nam - żryjcie to sami,
ja też przy stole - chciałbym siedzieć,
i jeść to, co wy - razem z wami.

Tak - to odbieram i tak to czuję,
przecież to nasz bliski przyjaciel,
dlatego - tak bardzo mu współczuję,
że to nie człowiek - ale Sznaucer !