To nie był sen

Przerwała go chwila

Był środek nocy , ciemność

Która mnie zaniepokoiła.

Poczułem pewien niepokój

Wypływający z głębi ciała

Podświadomie pytanie

Doczekam ja rana?

Nogi jak dwie kłody

Skurczem i bólem objęte

Oddech przyspieszony

Kołatające serce.

Niepokój mnie ogarnął

Bezradność i trwoga

Więc myśli w modlitwie

Skierowałem do Boga.

Ból i skurcze nóg ustąpiły

Serce powróciło do normy

Zamknąłem oczy

Zapadłem w sen błogi.

Dziękuję Ci Boże !