Na półce regału z książkami

W  oprawie złotej, stoi zegar

Osadzony na imitacji  murku

Z damą - siedzącą na nim.

Dama trzyma otwartą książkę

Na którą  oczy są skierowane

A para gołębi  z oprawy  zegara

Patrzy na zaczytaną damę.

Ilekroć  wzrok kieruję na zegar

Odczuwam coś nadzwyczajnego

Popadam w melancholie

I nawet  wiem, dlaczego?

Budzi się we mnie uśpiona  wena

Zagłębia się w moich myślach

Które pragną  w strofach wiersza

Wyrazić  własne  moje przeżycia.

Ten zegar upływ czasu ukazuje

Dojrzałe przemyślenia ożywia

Z łatwością strofy wiersza dyktuje

Ujawniając  niespełnione marzenia.